Armoede-organisaties trekken al jaren aan de alarmbel. ‘Bij de beenhouwer krijg je ook geen biefstuk zonder ervoor te betalen’, vertelde een van de grootste leveranciers in Vlaanderen. Maar het gaat hier over de toekomstkansen van kinderen. De leveranciers kiezen om hun brood te verdienen in de onderwijssector, dan zou je toch een beetje verantwoordelijkheid en ethiek verwachten. Of niet?
Behalve de verplichte boeken bieden leveranciers ook nice-to-haves aan. Ouders die minder geschoold zijn, niet vlot overweg kunnen met de computer, of de taal niet goed begrijpen, vinken die soms aan omdat het niet duidelijk is dat ze optioneel zijn. En zelfs al bieden leveranciers afbetalingsplannen aan, dan doen ze hun best om die zo goed mogelijk te verbergen. Als de ouders die toch vinden, gaat het om afbetalingsplannen op drie opeenvolgende maanden, met als resultaat bedragen die nog steeds te groot zijn voor gezinnen in armoede, zeker met meerdere kinderen in het secundair onderwijs. Woekerwinsten overvleugelen zo het recht op onderwijs.
Bij het begin van elk schooljaar hebben politici de mond vol van hoe belangrijk het is dat álle leerlingen starten met het nodige materiaal. Krokodillentranen. Hoe lang laten we dit nog toe? Hoe lang knikken we naar ministers die spreken over excellent onderwijs, maar toelaten dat kinderen zonder boeken zitten? Waar wachten we nog op om van politici tot onderwijskoepels, van directies tot leerkrachten te eisen dat ze de daad bij het woord voegen? Onder leerlingen in armoede zijn er net zoveel intelligent als in kansrijke milieus. Hoe lang smijten we de kansen van die leerlingen nog in de goot? Hoe sterk zou Vlaanderen staan als we al dat potentieel vastpakken en ontwikkelen? Dat is pas excellent onderwijs.
Colette Victor, algemeen coördinator vzw Krijt
- 5,12 procent van de leerlingen in het secundair onderwijs in Vlaanderen heeft geen schoolboeken.
- Vorig schooljaar was dit 2,95 procent.
- Dat betekent een stijging van 2,17 procent, bijna een verdubbeling.
