Uitzendarbeid en in het bijzonder dagcontracten zijn aan strikte voorwaarden gebonden. Toch blijkt uit cijfers van de Nationale Arbeidsraad dat er al jaren excessief gebruik van wordt gemaakt. In 2015 bestond 26,77 procent van het totale aantal uitzendcontracten uit dagcontracten die elkaar opvolgen. Ondanks het akkoord met uitzendsectorfederatie Federgon en het VBO werd het aantal dagcontracten onvoldoende teruggedrongen.
Sociale zekerheid onder druk
Sommige bedrijven gebruiken uitzendarbeid niet alleen bij onverwachtse pieken, klaagt Piet Van den Bergh van het ACV aan. ‘Onder meer de logistiek en de voedingsnijverheid zetten systematisch mensen met opeenvolgende dagcontracten in. Het is oneerlijk ten opzichte van bedrijven die zich wel aan de regels houden, en het zet onze sociale zekerheid onder druk.
Als je bijvoorbeeld ziek wordt, naar een begrafenis moet of geboorteverlof wil opnemen, zorgt de werkgever er wel voor dat je die dagen geen contract hebt en hij je dus niet moet betalen. Dan heb je enkel recht op een – lagere – werkloosheidsuitkering, betaald door de sociale zekerheid.’
Voortdurend veranderende planning
De werknemer zelf is de grootste dupe. Zo blijkt ook uit het onthutsende relaas van orderpicker Fernando, een jonge vader die enkel anoniem wil getuigen: ‘Mijn baas zet interimmers zwaar onder druk. We worden last-minute ingepland, uurroosters wijzigen constant. Onlangs stond ik daar om vier uur ’s morgens en werd ik terug naar huis gestuurd. Hoe moet ik mijn leven en mijn gezin zo organiseren? Ik wil graag mijn Nederlands verbeteren om meer kansen te hebben, maar de voortdurende veranderingen in de planning staan taallessen in de weg.’
Het ACV wil nu een nieuw akkoord afsluiten, waarin de belangen van de uitzendkracht primeren en eindelijk komaf wordt gemaakt met het overdreven gebruik van opeenvolgende dagcontracten. Onder meer een strengere beperking van de dagcontracten en de invoering van een bijkomende sociale bijdrage na overschrijding van het aantal dagcontracten staan op het eisenlijstje.
