We geloven in de kracht van uittesten. Dat deden we met de 30-urenwerkweek bij Femma Wereldvrouwen in 2019. Veelbelovend is dat bij de Britten de universiteiten van Oxford, Cambridge en Boston de impact meten op onder andere het welzijn van de werknemers en hun productiviteit.
De bedrijven krijgen geen steun van de overheid. Ze rekenen op 80% van de tijd werken, 100% van het loon en 100% productiviteit. De daling in arbeidsuren willen ze dus volledig compenseren door een toename van de productiviteit. Ze zetten niet, ook niet deels, in op vervangende tewerkstelling. Zal dat lukken? Dit lijkt ons nogal straf en bovendien niet haalbaar voor elke sector en bedrijf. Maar the proof of the pudding is in the eating.
Los van of ze al dan niet in hun opzet slagen, mogen we uit het experiment niet besluiten of de kortere werkweek al dan niet werkt. Daarvoor is het te specifiek. Experimenten met de kortere werkweek volgens andere principes, leveren waarschijnlijk andere resultaten op. Gelukkig staan er nog op de planning, in Schotland en Valencia bijvoorbeeld. Daar zal de overheid wel middelen vrijmaken voor bedrijven die het experiment aangaan.
Daar kunnen we in België voorlopig alleen van dromen. Nu is er wel een RSZ-bijdragevermindering waarop bedrijven een beroep kunnen doen als ze permanent de arbeidsduur verlagen. Maar die is te weinig bekend en zet ook niet aan tot experiment. Op initiatief van minister van Economie en Werk Dermagne wordt de maatregel binnenkort geëvalueerd. Een eerste stap tot meer Belgische experimenten?
Jeroen Lievens, expert Gender en Diversiteit bij Femma Wereldvrouwen
