‘Als we nú niets veranderen, dreigt de sector nog verder af te glijden in een diepe crisis,’ waarschuwt Olivier Remy, algemeen coördinator van ACV Puls non-profit. Acht maanden na de vorming van de Vlaamse regering en vier maanden na de federale regering, blijft de non-profit stevig op haar honger zitten wat betreft de beloofde verbeteringen.
Personeel kreunt onder druk
In het regeerakkoord voorziet de Vlaamse regering een miljard euro voor zorg, onder meer voor gehandicaptenzorg. Maar over extra personeel rept het regeerakkoord geen woord.
‘Het applaus en respect dat we kregen tijdens coronamaanden, viel gauw stil’, aldus Remy. ‘Na de covidperiode leek de personeelscrisis erger dan ooit tevoren: hoge werkdruk, lage lonen, inflexibele werkuren enzovoort maken dat de druk op het personeel in de sector enkel toenam. Met de nodige uitval tot gevolg. Zo komen we in een neerwaartse spiraal terecht. Die lijkt de regering maar niet te willen keren. Onze eisen zijn duidelijk: meer collega’s, hogere lonen en betere werkomstandigheden. Het is al vijf na twaalf in de sector’, aldus Remy.
Nog flexibeler?
Aan regeringszijde blijft het echter tot op heden stil: geen concrete onderhandelingen, geen budget voor sociale akkoorden die betere loon-en arbeidsvoorwaarden garanderen. Sterker: met de huidige Arizona-maatregelen lijkt de situatie voor de sector te verergeren. ‘Wie ziek uitvalt, wordt door deze regering daarvoor gestraft op het einde van de loopbaan. Helaas zien we dat de personeelsuitval net erg hoog is in deze sector, zonder enig zicht op verbetering’, stelt Remy.
‘Bovendien zet de regering hard in op nog meer flexibilisering, terwijl ons personeel al op haar tandvlees zit. Nog langer, harder en flexibeler werken met minder pensioen lijkt het antwoord van deze regering te zijn. Het uitblijven van de juiste maatregelen, zorgt voor veel onbegrip en boosheid. Als we de zorg voor de meest kwetsbaren in onze samenleving willen waarborgen, moet men het werk in de sector zo snel mogelijk aantrekkelijker maken.’
De job aantrekkelijker maken, doe je volgens het ACV door vaste contracten, eerlijke lonen en eerlijke lonen en correcte vergoedingen voor avond-, nacht- en weekendwerk te voorzien. Verder vraagt het ACV ook meer voorspelbare uurroosters. Die lijken nu in het gedrang te komen door de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Daarnaast moet de focus weer op kerntaken liggen: meer tijd en ruimte voor echte zorg en menselijk contact en minder papierwerk.
Ultimatum
Tegen het najaar moeten beide regeringen hun begroting voor 2026 opmaken. ‘Daar moet een budget voor sociale akkoorden in’, is Remy stellig. ‘We hebben al veel geduld gehad, en geloven graag dat de betrokken ministers de problemen in de non-profit ernstig nemen, maar vanaf nu beoordelen we hen op basis van concreet beleid. Investeren in non-profit is immers geen luxe maar een noodzaak. Zonder investeringen zal alles op termijn nog veel meer kosten.’
