Eind vorig jaar mocht ik het Vredeslicht, dat vanuit Bethlehem uitgedragen werd in de wereld, meedragen in Brussel. Visie maakte er een mooie reportage over. Er waren mensen uit Oekraïne, Palestina, Israël, Ghana. Overal betrokken bij de oorlog in hun land. De pijn om de vrede te wensen aan elkaar terwijl de bommenregen niet stopt, was zichtbaar op hun gezicht. De strijd die ze voelden tussen de haat voor wat hen was aangedaan en de vrede die ze nodig hebben voor hun toekomst als gezin toonde zich in de serene viering van het vredeslicht. Nooit voelde ik meer wat de vredeswens betekent.
Het kleurt je mening op de dagelijkse beslommeringen. Opeens komt alles in nieuw perspectief. Je kunt meer relativeren, maar vindt ook andere dingen weer meer van belang.
Het trof me daarom deze kerstperiode erg dat mensen die geen woning kunnen kopen of huren weer eens in het vizier werden genomen. Weer eens werd een pechvogel of een mens met minder mogelijkheden op een goed betaalde baan op zijn plaats gezet: geen werk hebben betekent achteraan aansluiten op de wachtlijsten. Voorrang dus voor werkende mensen in de sociale huisvesting. Waarom vind ik dit zo belangrijk? Al jaren pleiten we ervoor dat kwetsbare mensen eerst een dak boven hun hoofd moeten hebben. Dan pas zal werk kunnen volgen. Alle studies bevestigen dit. Dat hebben van een dak is echt de basis voor deelname aan de samenleving. Vlaams minister van Wonen Matthias Diependaele draait dat om: eerst werk, dan toegang tot sociale woningen. Echt erg dat dit inzicht bij deze N-VA-minister niet aanwezig is.
Geen ‘Gelukkig Nieuwjaar’ dus in de sector van sociale woningen. Ik hoop dat u de komende verkiezingen zal kiezen voor beleidsprogramma’s die mensen mee kunnen nemen in de plaats van achter te laten. We zullen ze voor u uitpluizen. Dan kunt u geïnformeerd uw keuze maken.
Intussen wens ik u een gezond 2024, met steeds een dak boven uw hoofd.
Peter Wouters, voorzitter beweging.net
