Voor 2026 moet er bijna één miljard bespaard worden in de uitgaven van de gezondheidszorg. Minister Vandenbroucke heeft intussen een wetsontwerp daarvoor klaar. Daarbij zorgt onder andere de plafonnering van ereloonsupplementen en het hervormen van het conventiemodel voor kwaad bloed bij artsen en specialisten. CM schaart zich echter aan de voorstellen van de minister en zegt de noodzaak ervan in te zien.
Luc Van Gorp: ‘We steunen de noodzaak aan een grondige hervorming om de duurzaamheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg te waarborgen. Een van onze prioriteiten is en zal altijd de tariefzekerheid voor patiënten zijn. De voorgestelde hervorming zet alvast stappen in de goede richting’, aldus Van Gorp.
Behoud van overlegmodel
Desondanks maakt CM zich grote zorgen. ‘Het gezondheidsbeleid en de begroting worden vandaag paritair beheerd door de vertegenwoordigers van degenen die bijdragen aan de sociale zekerheid en degenen die de zorg verstrekken. In beslissingsorganen zetelen daarom vertegenwoordigers van mutualiteiten en van zorgverleners, geadviseerd door de sociale partners’, legt Van Gorp uit.
‘Het overlegmodel staat op de helling. Daar maken we ons zorgen over.’
Luc Van Gorp, voorzitter CM
‘We zien echter dat dit model op de helling staat. We maken ons zorgen over het gebrek aan echt overleg bij de uitwerking van de hervorming. De grondig gewijzigde begrotingsprocedure verzwakt de rol van het Verzekeringscomité. Het zeer hoge tempo van de hervormingen en het geringe belang dat wordt gehecht aan de bijdragen uit de praktijk, schuift de opinie van degenen die in de frontlinie staan naar de achtergrond. Deze eenzijdige aanpak brengt de kwaliteit van de beslissingen en de gedragenheid van de hervormingen in gedrang.’
Toegankelijkheid
De financiële toegankelijkheid is een bezorgdheid die ook de vakbonden delen, klinkt het in een persbericht van het ACV. Zij noemen de hervormingsplannen moedig maar niet verregaand genoeg.
‘Uit een recent rapport blijkt dat het eigen aandeel dat Belgen betalen opmerkelijk hoger is dan in onze buurlanden. In het licht van deze cijfers valt meer dan het dubbele van de afgesproken vergoeding aanrekenen via supplementen aan de patiënt niet uit te leggen. Met het oog op de financiële toegankelijkheid van de zorg vragen we dan ook om de ereloonsupplementen verder te beperken in samenhang met de hervorming van de ziekenhuisfinanciering.’
Richttarieven
CM maakt zich ook zorgen over de maatregelen, de zogenaamde ‘richttarieven’ waarbij zelfs geconventioneerde zorgverleners in bepaalde situaties ereloonsupplementen en extra bedragen bovenop het wettelijke remgeld kunnen aanrekenen. Die maken het kostenoverzicht voor de patiënt minder transparant. Deze tarieven maken het voor geconventioneerde artsen mogelijk om in feite vermomde ereloonsupplementen te vragen voor medische behandelingen die als ondergewaardeerd worden beschouwd.
Het ACV hekelt de vage verwoording van de ‘bijzondere situaties’ in het wetvoorstel. ‘We vragen dat naast een evaluatie van het gebruik van de richttarieven, ook een controle op het verantwoord en correct gebruik van richttarieven wordt voorzien. Zo niet vrezen we dat de kostprijs voor de patiënt zelfs bij de geconventioneerde zorgverleners opgedreven zal worden.’
