De eerste vakantiejob van Wim Claeys

Hoe heb je je eerste vakantiewerk gevonden?

WIM CLAEYS: ‘Een buurjongen deed al een vakantiejob in dat bedrijf en wist me te vertellen dat ze nog op zoek waren naar extra handen. Het was industrieel opkuiswerk op verplaatsing. Het soort jobkes waar de arbeiders uit de betreffende bedrijven flink hun neus voor ophaalden.’

Had je een specifiek doel waarvoor je ging werken?

‘Ik was in die periode al hard gepassioneerd door muziek. Ik spaarde voor een Italiaanse handgemaakte trekzak van Castagnari.’

Heb je bepaalde vaardigheden geleerd tijdens de uitvoering van het werk?

‘Niets, want ik kon al een borstel vasthouden.’ (lacht)

Is er iets dat je specifiek is bijgebleven over je eerste vakantiewerk?

‘Jazeker, ik ben bijna dood geweest. Wij moesten in de Gentse haven op een bedrijf met silo’s een bijna lege silo uitkuisen. Daar had een soort graan ingezeten en de wanden en de bodem waren volledig aangekoekt. Wij moesten dat manueel loskrijgen met schoppen en pikken om de silo helemaal leeg te maken. De enige toegang tot die silo was via de bovenkant. We werden met een krakkemikkig éénpersoonsliftje naar de bodem gelaten, zo’n 25 meter naar beneden.

Terwijl we bezig waren met ons werk, beging er iemand in de controlekamer een klein vergissingske: Er werd van bovenaf nieuw graan in de silo gespoten. Op slag zagen we geen hand meer voor onze ogen en konden we bijna niet meer ademen door het stof. Wij dachten dat we eraan gingen! Die pompen zijn misschien 10 tot 15 seconden bezig geweest vooraleer men de vergissing doorhad, maar dat waren oprecht de langste 10 seconden van heel mijn leven.’

Tekst Jan Maertens