Ann Vermorgen, voorzitter ACV
In de IAO worden regels gemaakt die over heel de wereld gelden. En worden landen die de regels niet naleven op het matje geroepen. In een wereld waar het recht van de sterkste alsmaar doorslaggevender wordt, waar overleg en diplomatie steeds sterker onder druk staan, is de IAO stilaan een unicum. Voor de zogenaamde ‘sterke leiders’ waarschijnlijk zelfs een curiosum.
Veel aandacht voor de werking van de IAO is er niet, zeker niet in de media. Een verklaring zou kunnen zijn dat het allemaal nogal ver van ons bed lijkt. ‘In België, en bij uitbreiding in de westerse wereld, is de sociale strijd gestreden. Hier is alles goed en netjes geregeld.’ Wel, ze vergissen zich. Dat weten vakbondsafgevaardigden die op de werkvloer geconfronteerd worden met de realiteit al veel langer. Veilig en waardig werk is nog te vaak een probleem.
Ons land al veroordeeld
De achteruitgang in het respect voor arbeidsnormen is zorgwekkend én begint ook steeds sterker te spelen in ons eigen land. Zo ver van ons bed is het allemaal niet meer. In België omzeilen de nieuwe regeringen het recht op collectieve onderhandelingen tussen de sociale partners. De wet van 2017 die de lonen blokkeert werd al veroordeeld door de IAO trouwens, maar blijft van kracht. Leest u dat nog maar eens goed: in België is er dus een wet die loonopslag blokkeert. We zien ook een ondermijning van rechten met betrekking tot arbeidstijd.
De regering overweegt de arbeidstijd te verhogen en te flexibiliseren, door minimale duur af te schaffen en nulurencontracten in te voeren. Dit zal de arbeidsomstandigheden verslechteren, zowel voor wie veel werkt als voor wie moeite heeft om een stabiele baan te vinden. Sommige hervormingen van de sociale zekerheid treffen onevenredig jongeren, migranten en vrouwen, waardoor hun toegang tot uitkeringen en pensioen wordt verzwakt. En het sluitstuk van dat alles: vakbonden worden opnieuw aangevallen. De bescherming van werknemersvertegenwoordigers wordt verzwakt en het recht om te demonstreren wordt bedreigd door een nieuw wetsvoorstel.
Leest u dat nog maar eens goed: in België is er dus een wet die loonopslag blokkeert.
De dag is niet meer veraf dat de afspraken die in de IAO worden gemaakt plots niet meer ver, maar wel midden in ons eigen bed komen te liggen. Dat sociale vooruitgang openlijk in vraag wordt gesteld. Met de Arizona-regering kom je alleen nog vooruit als je tot de top behoort. Voor alle anderen wordt het steeds moeilijker om rond te komen, vooruit te geraken, of gewoon op adem te komen. Pech in je leven? Dat zal je duur betalen. Respect voor elkeen die dit land elke dag opnieuw weer doet draaien, is ver zoek. En daar komt niets goeds van. Alleen maar polarisering en radicalisering. Het resultaat daarvan, dat is wel iedere dag in het nieuws.
