Inleefatelier verruimt de blik op armoede

 Levensechte verhalen

Er was al een inleefatelier rond armoede voor leerlingen van de derde graad basisonderwijs, maar in navolging van het atelier in Hasselt, werd ook in West-Vlaanderen beslist het atelier uit te bouwen voor volwassenen. De Warmste Week met thema armoede gaf de nodige impuls om die droom waar te maken. Met het inleefatelier wil Welzijnszorg meer begrip creëren voor wat het betekent om in armoede te leven.

Jan Demuynck, coördinator van Welzijnszorg West-Vlaanderen, licht toe: ‘Om het atelier inhoudelijk te stofferen, werden dertien mensen uit het centrum van Roeselare geïnterviewd. Mensen die in armoede leven of er in het verleden mee geconfronteerd werden. Maar ook vrijwilligers en hulpverleners. We wilden een breed spectrum aan ervaringen vastleggen. De intense gesprekken resulteerden in fiches voor het atelier en opgenomen verhalen in een podcast.’

Op basis van de interviews werden dertien personages uitgewerkt. De deelnemers aan het atelier kiezen bij de start op basis van een foto een personage dat hen aanspreekt. Het verhaal van ‘hun’ personage lezen ze op de fiche en horen ze in een korte geluidsopname. Allemaal om zich zo goed mogelijk te kunnen inleven.

Ook wie de rol van hulpverlener of vrijwilliger opneemt, botst op grenzen.
Jan Demuynck, coördinator Welzijnszorg West-Vlaanderen

Na een korte inleiding en voorstelling van alle personages, gaat het atelier echt van start. Alle deelnemers krijgen een startopdracht, die tijdens de loop van het atelier onderbroken wordt door uitdagende incidenten. De ruimte zelf is ingenieus opgebouwd en omvat onder andere een park, twee woningen, een Kringwinkel, een buurthuis, een Infopunt en een mobiele sociale kruidenier.

Samen de strijd aangaan

JAN DEMUYNCK: ‘Wat we vooral beogen is de kijk op armoede en de leefwereld rond mensen in armoede wat scherper te krijgen. In het debat over armoede gaat het al te vaak over de verantwoordelijkheid van het individu. Hier openen we de ogen voor de verantwoordelijkheid van de maatschappij. We kunnen allemaal ons steentje bijdragen en, ook lokale, politici kunnen het tij keren. Wie hier heel kort in de huid van een ander kruipt, beseft al snel dat armoede de wereld uithelpen een gezamenlijke opdracht is.’

De binnenkant van armoede

Na een intensief rollenspel, volgt een uitgebreide nabespreking. ’We staan erop de nabespreking in het bijzijn van een ervaringsdeskundige te doen’, gaat Demuynck verder. ‘Iemand die zelf aan den lijve ondervond hoe het is om in armoede te leven. De ervaringsdeskundige ziet altijd nog andere dingen dan ik en kan gevoelens van bijvoorbeeld onmacht, frustratie of moedeloosheid erg goed duiden. Maar ook wie de rol van hulpverlener of vrijwilliger opneemt, botst op grenzen. Ik hoop dat deelnemers wanneer ze naar huis terugkeren een beklijvende ervaring rijker zijn en vooral de goesting hebben om mee de schouders te zetten onder een structureel armoedebeleid.’

Tekst Nele De Wachter