ACV-voorzitter Ann Vermorgen

Nu de lokale verkiezingen voorbij zijn, kunnen politici eindelijk hun verkiezingsmodus uitschakelen. Er ligt meer dan genoeg werk op hen te wachten.
De verkiezingsuitslag van extreemrechts is een roep van velen om gehoord te worden. Hun noden en wensen zijn wegbespaard en jarenlang genegeerd. Het laatste wat nu mag gebeuren, is de Europese begrotingsregels gebruiken om nog meer liberale natte dromen te realiseren, en zo nog meer mensen aan de kant te schuiven.
Ik wens de onderhandelaars de redelijkheid om iedereen de kans te geven op werk. Dat is iets heel anders dan mensen uit de werkloosheidsverzekering te gooien en ze door te schuiven naar het OCMW.
Daarom pleit ik voor redelijkheid in de regeringsonderhandelingen. Redelijkheid met het oog op sociale vooruitgang. Redelijkheid om te gaan voor een degelijk inkomen voor iedereen. Dat betekent: geen ruimte voor gepruts aan de index, die ons inkomen de voorbije jaren zo goed beschermde.
Geen plaats voor verdere loonbevriezing, terwijl bedrijven overdreven winsten maken.
Geen nulurencontracten
Ik wens de onderhandelaars de redelijkheid om te zorgen dat iedereen de kans krijgt op werk en dus op zekerheid. Dat is iets heel anders dan mensen uit de werkloosheidsverzekering te gooien en ze door te schuiven naar het OCMW.
Ik wens de onderhandelaars de redelijkheid om te zorgen dat werk opnieuw evenwichtiger wordt. Geen ongebreidelde flexibiliteit met nulurencontracten of ongelimiteerde overuren. Niet het mes in tijdkrediet en landingsbanen.
Maar wél voorkomen dat werk ziek maakt, in plaats van zieken op te jagen.
Ik wens de onderhandelaars de redelijkheid om collectieve dienstverlening, publiek én non-profit, te versterken. Want we hebben die diensten iedere dag nodig. Van de vuilniszak die opgehaald wordt, over goed onderwijs en stevige gezondheidszorg, tot de bus en de trein.
Geen woestijn
We staan voor het hoogtepunt van de vergrijzing. Nu al zijn er te weinig handen in de zorg en in de klas. Nieuwe klimaatrampen kunnen we nog vermijden. Om al die uitdagingen het hoofd te bieden, is een stevige en doelgerichte overheid nodig.
Dat kan alleen als elk zijn steentje bijdraagt. En ik vertel u geen geheim: werknemers dragen meer dan hun steentje bij. Al jarenlang. Maar het is tijd dat anderen dat ook gaan doen. Een serieuze vermogensbelasting is niet langer tegen te houden. Het moet gedaan zijn met de belangen van enkelen voorrang te geven op het algemeen belang.
Dat niet doen, dát is onredelijk.
Daarom lanceert het ACV zijn Arizona- campagne. Om alle werknemers duidelijk te maken wat ze te wachten staat als er niet wordt bijgestuurd. We gaan de komende weken 300.000 Arizona-kranten verdelen. Van collega naar collega! Van deur tot deur! Om te voorkomen dat we met de Arizona-onderhandelaars eindigen in een asociale woestijn waarin enkel stekelige cactussen overleven, en hongerige aasgieren rondcirkelen.
