Een rode lijn trekken, ‘tot hier en niet verder’ — dat was de bedoeling afgelopen zondag van de betoging tegen de genocide in Gaza en het geweld van de Israëlische staat. Middenveldorganisaties, mensenrechtenverenigingen, culturele instellingen en vakbonden hadden vooraf talrijk gemobiliseerd. Volgens de organisatoren trokken goed 110.000 betogers door Brussel. Daarmee was het een van de grootste betogingen in de Belgische geschiedenis, en zeker de grootste sinds de Klimaatmars van 2019.
‘Dit is het draagvlak voor sterkere economische sancties tegen Israël en een wapenembargo om het geweld te stoppen.’
Els Hertogen
‘Dit betekent dat Belgische burgers straffere actie van de regering verwachten’, zegt Els Hertogen, directeur van mensenrechtenorganisatie 11.11.11, trekker van de manifestatie. ‘Dit is het draagvlak voor sterkere economische sancties tegen Israël en een wapenembargo om het geweld te stoppen.’
Zo is er nog steeds Belgische handel met Israëlische wapenbedrijven en een Europees Associatieverdrag met Israël. Bij het Israëlische geweld in Gaza kwamen, aldus cijfers van de Verenigde Naties, tot dusver al meer dan 52.000 Palestijnen om het leven, onder wie minstens 16.000 kinderen.
Toch reageerde minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot (Les Engagés) maandagochtend na de betoging dat er binnen de regering geen consensus was om meer sancties tegen Israël in te stellen. MR en N-VA houden die eensgezindheid tegen, aldus de minister. 'Vanuit menselijke oogpunt heb ik het daar moeilijk mee', gaf hij toe in De Ochtend op VRT Radio 1.
Tegen honger als wapen
Vanaf 14u verzamelden betogers bij het Noordstation in Brussel, waar speeches en optredens, onder andere van Koen Wauters en Zwangere Guy, gepland waren. Sommige treinen naar Brussel zaten zo bomvol dat verschillende manifestanten niet meer konden opstappen.
‘Na Russische inval in Oekraïne lukte het snel om Rusland economische sancties op te leggen. Als de wil er is, kan dat ook tegen Israël.’
Julie Hendrickx Devos - voorzitter beweging.net
'Draag iets roods', was het devies. De kilometerslange rode lijn die de organisatoren van de betoging wilden trekken naar het eindpunt op het Jean Reyplein werd zo fysieke werkelijkheid. 'Duizenden burgers, organisaties, vakbonden, ngo's en het brede middenveld vormen één rode mensenketting', klonk het. 'We staan zij aan zij. Tegen genocide. Tegen etnische zuivering. Tegen honger als wapen en moord als beleid. Tegen Europese regeringen die toekijken en zelfs bijdragen aan oorlogsmisdaden.'
Voor Julie Hendrickx Devos, kersvers voorzitter van beweging.net, was het belangrijk om mee een rode lijn te trekken. 'De situatie in Gaza en de Westelijke Jordaanoever is zo geëscaleerd dat we niet stil kunnen blijven. De geschiedenis kijkt mee.'
'Dit is zo'n krachtig signaal dat de regering er echt niet voorbij kan', zegt ze. De eerste reactie van minister Prévot vindt ze dan ook 'bijzonder jammer'. 'Na Russische inval in Oekraïne ging het al bij al vrij vlot om Rusland economische sancties op te leggen. Dat bewijst dat het kan, als de wil er is.'
Diplomatieke druk
'Belgische regering, neem uw verantwoordelijkheid', zegt Ann Vermorgen, voorzitter van het ACV, die ook meeliep in de betoging. In een open brief riep de christelijke arbeidersbeweging de regering eerder al op om de diplomatieke druk op Israël op te voeren. 'België, als lid van de Europese Unie, kan niet toekijken terwijl mensen in Gaza in een steeds grotere humanitaire chaos leven. Een eerste cruciale stap is de erkenning van de Palestijnse staat.'
Elders in de wereld vonden terzelfdertijd gelijkaardige protesten plaats. In Den Haag, Nederland, trokken 150.000 mensen een rode lijn.
