Pieter De Cock

Eind juli meldde minister van Omgeving Zuhal Demir (N-VA) dat er een nieuwe vergunning klaarlag voor de luchthaven van Deurne. Er zijn voorwaarden ingebouwd om de leefbaarheid van de omgeving te garanderen en nachtvluchten worden verder beperkt.

 05 september 2025

Daarmee beweert Demir een maximaal evenwicht te bereiken tussen de economische belangen van de luchthaven en de leefbaarheid van de omgeving. Wij­ vroegen hoe een lokaal politicus en een vakbondssecretaris naar het dossier kijken.

Pieter De Cock is een rasechte Antwerpenaar en zetelt er in de gemeenteraad (CD&V). H­ij is nooit een groot liefhebber van de luchthaven geweest: ‘Wat moeten w­ij met een luchthaven in deze dicht verstedelijkte omgeving als je op minder dan een half uur in Zaventem kan z­ijn en op minder dan twee uur in Schiphol? Waarom moeten de omwonenden alle overlast van zo’n luchthaven verdragen als je weet dat slechts 10% van de vluchten garant staat voor meer dan 85% van de passagiers? De rest van de vliegbewegingen z­ijn trainingsvluchten of worden gerealiseerd met privé-jets? Omdat de luchthaven niet rendabel is, spekt de Vlaamse Overheid b­ij.

Hoeveel draagvlak is er om met belastinggeld dit voornamelijk privaat luchtverkeer te blijven sponsoren?’, vraag Pieter zich af. ‘We zouden beter bekijken hoe we deze enorme oppervlakte anders kunnen invullen, in lijn met de sociale en maatschappelijke uitdagingen van de stad.’

niels bennoot


Niels Benoot is secretaris b­ij ACV-Transcom en verantwoordel­ijk voor de luchthavensector.

‘Als vakbondssecretaris k­ijk ik in de eerste plaats naar de werkgelegenheid. B­ij een sluiting van de luchthaven van Deurne zouden er zo’n 700 directe en indirecte jobs verdwijnen. Voor ACV-Transcom is dat een ernstig sociaal risico. Voor veel van die werknemers is het werk op de luchthaven meer dan een job; het is een bron van bestaanszekerheid in een sector met vaak flexibele of onregelmatige uurroosters.’
‘Tegel­ijk besef ik heel goed dat er zorgen leven over klimaat, geluidsoverlast en ruimtelijke inpassing. Dat z­ijn legitieme bezorgdheden die niet zomaar van tafel geveegd mogen worden. We moeten dus eerlijk durven te k­ijken naar hoe de luchthaven zich kan heruitvinden op een maatschappelijk verantwoorde manier, met respect voor de leefomgeving én behoud van werkgelegenheid. Wat mij­ betreft is een sluiting pas een optie als er eerst degelijk werk is gemaakt van waardige alternatieven voor de getroffen werknemers en bedr­ijven.’

‘De luchthaven morgen sluiten en er alleen maar een park van maken, is voor mij­ ook geen optie’, reageert Pieter. ‘We moeten op zoek naar kwalitatief groen; dit gebied is daar heel geschikt voor, maar de stad heeft ook nood aan kleinere KMO-zones. Waarom zouden we de bestaande gebouwen en hangars daarvoor niet kunnen gebruiken? In de toekomst zullen ook drones deel uitmaken van ons luchtverkeer en hopel­ijk zoveel mogel­ijk zwaardere en luidere toestellen vervangen. Waarom trekken we hier zulke startups niet aan?
De oppervlakte van de luchthaven komt overeen met 15 keer de oppervlakte van Park Spoor Noord. Hier moet ook plaats zijn om te wonen. Waarom organiseren we hier niet jaarl­ijks een groot festival? De stad heeft geen groot festival binnen haar grenzen, hier zou dat perfect kunnen. Dat zijn toch allemaal alternatieve invullingen die ook werkgelegenheid opleveren.’

NIELS ¬ ‘Ook voor mij­ is dit geen zwart-witverhaal. Klimaat of leefbaarheid en werkgelegenheid uitspelen tegen elkaar is net wat we moeten verm­ijden. Als secretaris sta ik pal voor het recht op waardig werk, maar ik ben me ook bewust van de urgentie van de klimaatuitdaging.
De toekomst van de luchtvaartsector – en dus ook de jobs daarin – hangt af van hoe snel en doordacht we kunnen vergroenen.
Dit aspect zit trouwens ook mee verweven in het sociaal overleg. Dat betekent dat w­ij als vakbond pleiten voor een rechtvaardige transitie: een beleid dat niet ten koste gaat van gewone werknemers, maar hen meeneemt in het verhaal. Dat kan door te investeren in opleiding en door in te zetten op technologieën die de impact van luchtvaart beperken. Stilstaan is achteruitgaan, maar brutale afbouw zonder na te denken over de impact op mijn leden die er werken is dat ook. Tussen die twee extremen ligt voor ons de weg van het overleg en de redelijkheid. Iets dat trouwens eigen is aan ACV-Transcom.’

PIETER ¬ ‘Helemaal mee eens dat we dat maatschappelijk debat moeten voeren. Maar nu kr­ijgen alvast de omwonenden die kans niet en ligt er alweer een vergunning klaar. Maar ik wil nog wel zien of daarmee de weerstand tegen deze luchthaven zal verminderen.’

 

Visie Nieuwsbrief inschrijven

Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief!