CM-voorzitter Luc Van Gorp
Ik kan u niet (langer) helpen omdat het voor mij te weinig opbrengt om u te behandelen. Die boodschap kregen een aantal CM-leden met een verhoogde tegemoetkoming recent van hun tandarts. De tandartsen halen de stapsgewijze invoering van het verbod op ereloonsupplementen voor mensen met verhoogde tegemoetkoming aan als drogreden voor de weigering.
Voor prestaties waarbij vandaag geen ereloonsupplementen meer mogen worden gevraagd aan die patiënten, worden tandartsen heel billijk vergoed door de ziekteverzekering. De vergoeding voor de prestaties waarop een verbod op supplementen volgt vanaf 1 januari 2026, zijn de inzet van onderhandelingen. Het budget voor de tandartsen verhoogt dit jaar, en ook de drie daaropvolgende jaren. Met 524 miljoen euro om precies te zijn.
'Voor prestaties waarbij vandaag geen ereloonsupplementen meer mogen worden gevraagd aan die patiënten, worden tandartsen heel billijk vergoed door de ziekteverzekering.'
Het stoot me tegen de borst dat een maatregel die er gekomen is om financieel zwakkere Belgen te beschermen tegen oplopende medische kosten, nu misbruikt wordt om net díé mensen niet te behandelen, uit winstbejag.
Wie een behandeling uitstelt uit angst die niet te kunnen betalen, komt er niet alleen zelf bekaaid vanaf, met een slechtere gezondheid. Als zo iemand dan ten langen leste toch bij een zorgverlener aanklopt, kost het aan de sociale zekerheid – en aan ons allemaal dus, want wij dragen bij – net veel méér om die persoon weer gezond te maken. Het gaatje in je tand dat vroegtijdig kan opgespoord en gevuld worden, is daar het beste voorbeeld van. Ikzelf en de patiënten in kwestie kunnen op zo’n weigering maar op een manier reageren: met de mond vol tanden.
