Net voor het jaareinde bereikten artsen, tandartsen, kinesisten, logopedisten, vroedvrouwen en psychologen akkoorden met de ziekenfondsen over de honoraria en tarieven voor de patiënt voor de komende twee jaar. De toegankelijkheid van de zorg vergroten, door financiële en andere drempels weg te nemen, is essentieel om gezondheidsongelijkheid te bestrijden.
De akkoorden trekken de kaart van de meest kwetsbaren: jongeren, ouderen, mensen met mentale problemen. Zo valt vanaf volgende maand het remgeld bij de psycholoog weg voor al wie jonger is dan 24. Ook komt er vanaf 2025 stapsgewijs een verbod op ereloonsupplementen voor mensen met een verhoogde tegemoetkoming in de ambulante zorg.
'Het is niet aan politici om een akkoord dat gesloten wordt tussen de zorgverleners en de mutualiteiten opnieuw ter discussie te stellen.'
Luc Van Gorp
In de tandzorg wordt dan weer fors geïnvesteerd in ouderen: de leeftijdsgrens voor de terugbetaling van een preventief paradontaal mondonderzoek stijgt van 60 naar 65 jaar, en uitneembare prothesen worden beter terugbetaald. Voor de jongeren stijgt de tegemoetkoming voor vroege orthodontie.
In de geestelijke gezondheidszorg wordt er een flink budget vrijgemaakt om de werking buiten de psychologenpraktijk te versterken: op scholen, bij OCMW’s, in huisartsenpraktijken. Om de mensen te bereiken die vandaag hun weg nog niet vinden naar de geestelijke gezondheidszorg.
Pasmunt
De toegankelijkheid van de zorg is een van de kerntaken van een organisatie als de onze, en bij uitbreiding van onze welvaartsstaat. Ik vind het dan ook bedroevend dat het verbod op ereloonsupplementen binnen de regering de afgelopen dagen en weken opnieuw ter discussie werd gesteld.
Het diende als pasmunt in de onderhandeling over benoemingen op enkele topposten in de administratie, zoals de gouverneur van de Nationale Bank.
‘Dit is hoe het spel gespeeld wordt’, klinkt het. Nee, het gaat net in tegen alle spelregels. Het is niet aan politici om een akkoord dat gesloten wordt tussen zorgverleners en ziekenfondsen opnieuw ter discussie te stellen. Bovendien is het onkies om vanuit electoraal gewin de bescherming van de zwaksten in gedrang te brengen.
Een kwalijke tendens, in deze tijden waarin het bon ton is om je af te vragen of mensen in de problemen wel écht arm en hulpbehoevend genoeg zijn om van onze dierbare sociale bescherming te mogen genieten.
Luc Van Gorp - Voorzitter CM
