Als ik binnenstap in de supermarkt en de bloemkool blijkt in promotie, dan lijkt het soms alsof ik alles moet herplannen in mijn hoofd: wat kan ik allemaal doen met die kool zonder drie dagen bloemkool in bechamelsaus te moeten eten?
Voor een single is plannen belangrijk. Kiezen tussen kleinere porties maar in verhouding meer betalen, of grote porties en goed nadenken wat je ermee gaat doen.
Met de huidige inflatie is die keuze snel gemaakt, ook al heb ik een degelijk loon. Heel wat singles met lagere lonen zijn al heel lang bedreven in het plannen en vergelijken. Met de hoge energieprijzen en indexering van de huurprijzen de huidige crisis wordt het voor die groep nog moeilijker om te beknibbelen.
Daar maak ik me echt zorgen over, over die groep singles. Kunnen ze straks nog instaan voor hun eigen levensonderhoud? Het is bijzonder verontrustend dat de politiek hier nog altijd geen oog voor heeft.
De politiek die ingrijpt, belastingen verlaagt voor singles en iets doet aan forfaitaire belastingen, zoals heffingen op de waterfactuur of de provinciebelasting, het zou geweldig zijn. Maar dat wil niet zeggen dat we als singles bij de pakken moeten blijven zitten.
Ik droom heel vaak over een belangenorganisatie voor singles. Een singlesbond, zoals de bond voor grote gezinnen bijvoorbeeld. Een bond die druk uitoefent op het beleid, dingen in gang zet, maar ook zelf zaken initieert. Daar heeft iedereen baat bij, ook koppels en gezinnen. Want je kan elk moment weer alleen vallen, ook al denken we daar niet graag over na.
Michelle Ginée
