Deugddoend duo

Ik heb altijd met veel plezier voltijds voor de klas gestaan’, steekt Mieke van wal, ‘maar op een bepaald moment kreeg ik nood aan wat meer rust, aan meer tijd voor mezelf. Toen ben ik halftijds gaan werken.’ Meer tijd voor zichzelf betekende echter niet dat Mieke languit in de zetel ging liggen. ‘Ik wilde in die vrije tijd iets betekenen voor een ander. Vrijwilligerswerk stond al langer op mijn lijstje, dus toen ook de kinderen groter waren heb ik me in het aanbod verdiept en zo kwam ik uiteindelijk bij Samana terecht.’

Klein hartje

Het opzet van de duowerking, kwetsbare mensen uit hun sociaal isolement halen, sprak Mieke meteen aan. In een eerste gesprek kon ze haar voorkeuren en interesses kwijt, daarna ging Samana voor haar op zoek naar een buddy. Mieke: ‘Onze eerste ontmoeting gebeurde onder begeleiding, gewoon om te zien of het klikte. Ik ging er met een klein hartje naartoe, maar ons contact zat meteen goed. We wonen niet zo ver van mekaar, houden van dezelfde muziek en delen heel wat interesses. Ik had meteen het gevoel dat zij iemand was die mij lag.’

Bucketlist

Sindsdien zien Mieke en haar buddy elkaar ongeveer elke drie weken om samen iets leuks te doen. ‘We maakten samen een soort bucketlist van dingen die we graag nog samen willen doen en die gebruiken we als leidraad. Bowlen in het donker, eens naar de cinema, een bezoek aan de bloementuin of een tocht op de Schelde, het staat er allemaal op’, vertelt Mieke enthousiast. ‘Zelfs heel de coronaperiode heeft ons niet kunnen tegenhouden.’

Vriendin

Mettertijd veranderde het contact tussen de twee ook. Waar het aanvankelijk vooral Mieke was die het gesprek op gang hield, merkt ze sinds een tijd dat hun conversaties meer over en weer gaan nu. ‘Dat was fijn om te merken’, zegt Mieke. ‘We zijn op ons gemak bij elkaar en kunnen over alles praten. Ik noem haar tegenover anderen ook niet mijn buddy, maar wel mijn vriendin.’