Ann Vermorgen, voorzitter ACV
Vandaag houden we als ACV een algemene staking. Een staking met een inzet die veel hoger is dan het toevallige beleid van deze regering, namelijk hoe ons sociaal model er in de toekomst moet uitzien.
Daarbij is het ondertussen een vaste gewoonte te worden om niet te spreken over wat dat beleid en de gevolgen daarvan zijn, maar blijvend het narratief te herhalen dat de huidige minister zo graag herhaalt. Er is toch geen alternatief? Zo kan natuurlijk elk verzet worden gebagatelliseerd. En kunnen de beleidsmakers met droevige gezichten grote opofferingen veinzen, terwijl toevalligerwijs zij geen enkele opoffering zullen moeten doen. De bevolking daarentegen des te meer.
Mantra
Een populaire variant daarvan is dan de vakbonden te vragen met welke voorstellen wij komen? Denk mee, beste vakbond! Opnieuw een mantra dat vooral dient om te negeren dat we al altijd constructief wél voorstellen aanleveren. Maar gezien men zo graag blind blijft, hier nog maar een kleine greep uit vele voorstellen:
Wij hebben altijd voorstellen gedaan vóór een fiscale hervorming die werken beloont, maar waarbij inkomsten gelijk behandeld worden. Wat ten goede komt aan tewerkstelling, koopkracht én economische dynamiek. En wat krijgen we? Weer een taxcut en een al vóór de invoering uitgeholde meerwaardenbelasting. Terwijl dit soort ongedekte cheques uitgeschreven ten tijde van de regering-Michel, met liberalen en vlaams-nationalisten voorop, net een deel van het huidige tekort in de Sociale Zekerheid verklaren.
Langer werken? We zetten er op in dat mensen eerst hun loopbaan kunnen vervolmaken, veel efficiënter. Zorg dat mensen snel in volwaardige tewerkstelling instromen, dus maak komaf met tussenstatuten als studentenjobs. Zorg dat ze niet uitvallen op het werk. Preventie is meer dan een principe. Nu al zijn er onvoldoende arbeidsartsen voor inspecties rond preventiebeleid, versterk net dit beleid.
We zien dat medische overmacht steeds vaker wordt ingeroepen zonder de minste poging tot aangepast werk. Nochtans valt dit best te objectiveren en te controleren, zo blijven mensen aan het werk. Gaat dit beleid daar iets aan doen? Nee, artsen moeten vooral bij uitval controleren, en alle mogelijkheden om de loopbaan vol te houden worden ingeperkt. De instroom en verhoogde kosten voor de ziekteverzekering staan met dit beleid in de sterren geschreven, terwijl bovenstaande voorstellen net besparen en middelen opbrengen.
‘De instroom en verhoogde kosten voor de ziekteverzekering staan met dit beleid in de sterren geschreven.’
Tewerkstellingskansen? Waar zijn de sociale voorwaarden die de overheid kan koppelen aan haar eigen overheidsopdrachten, of welke verplichtingen zijn er rond het aanbieden van aangepast werk? Hoe versterken we de inkomensgarantie-uitkeringen zodat mensen uit werkloosheid sneller deeltijds aan de slag kunnen? Het enige wat we mogen lezen is dat bemiddelingsdiensten regionaal een ‘ultiem aanbod ‘ uit hun hoed gaan toveren voor langdurig werkzoekenden, je reinste fictie, maar creatie van jobs? Dat zal wel vanzelf gebeuren.
Meer productiviteit? Graag, wij zijn voor een opleidingsbeleid voor alle werknemers. Dat is de basis voor onze grondstof, goed opgeleide werknemers. De Oeso raadt ons aan het opleidingsrecht te veralgemenen, ook naar de kmo’s. Maar het enige dat deze regering kan doen is het recht inperken en zich op de bost kloppen dat ze de FLA, het registratie-instrument, afschaft. Zo kunnen ondernemingen die niets doen rustig de kost blijven afschuiven.
En als er echt een budgettaire noodzaak is, kunnen we het dan misschien ook eens zijn dat er deze keer geen cadeaus voor werkgevers ter waarde van 2 miljard nodig zijn? Want voor werkgevers komt nooit de vraag om mee te denken wat ze zelf kunnen doen. Hun eeuwige mantra, minder belasting en goedkope tewerkstelling ten koste van de sociale zekerheid, is gewoon het mantra van deze regering.
Folterspel
Dus ja, wij denken graag mee over de toekomst van ons sociaal model. Maar niet als gijzelaar in een pervers folterspel waar we enkel mogen kiezen welke werknemers we moeten pijnigen, want dat is wat nu op tafel ligt. Als we maar streng genoeg zijn in ziekte, werkloosheid en pensioen, dan gaat het vanzelf. Dat objectieve feiten dat tegenspreken en onderzoek alternatieven aanreikt, is van geen tel.
Het verzet tegen deze regering gaat dus niet over verworven rechten. Het gaat over wie nog rechten zal krijgen in de toekomst. En daar wil deze regering onder het mom van besparingen hele generaties onder de bus gooien. Maar de bedrijfswinsten zijn wel weer veiliggesteld, dat wel.
