Vader
‘Mijn muziek ontstaat altijd vanuit mezelf en m’n eigen leefwereld. Maar het heeft een hele tijd geduurd voor ik aan mezelf kon toegeven dat mijn vaderschap een grote rol zou spelen op mijn nieuwe plaat. Maar ik móést het er wel over hebben, want het had de laatste jaren gewoon een enorme impact. Ik wilde het dan niet alleen over de schone kant hebben, want het is bij momenten ook heftig. Die kant wordt vaak weggelachen met de woorden dat het toch ook heel mooi is. Dat klopt, maar ik heb mij wel hard moeten aanpassen aan die nieuwe fase in mijn leven.’
Handen
‘In mijn schrijfplek is er ook een kot met werkgerief: materiaal om mee te beeldhouwen en te klussen. Een idee voor een videoclip werk ik daar meestal zelf uit. Maar de plaats is nogal beperkt. Als ik ooit verhuis en wat meer ruimte heb, voel ik dat ik weer meer wil beeldhouwen. Of gewoon met mijn handen bezig wil zijn. Als ik iets op het dak kan herstellen, vind ik dat gewoon de max. Zulke fysieke handelingen mis ik soms. Muziek schrijven is nogal statisch op je laptop tokkelen.’
Morsen
‘Voorlezen op school moest altijd snel gaan, en een volledig boek lezen was moeilijk met mijn dyslexie. Daar heb ik mijn liefde voor taal niet ontdekt. Wel door rapmuziek, en poëzie. Dat laatste was een openbaring: het is vaak kort, de betekenis kun je dikwijls zelf invullen en je kunt spelen met de manier waarop je het leest. Je neemt ook je tijd om erover na te denken. Nog steeds staan mijn teksten vol met taalfouten, maar ik heb er ondertussen vrede mee. Op een podium staan heeft ook niet het dwingende van het voorlezen in de klas vroeger. Ik sta mezelf toe om fouten te maken of iets niet goed uit te spreken. Het is als in mijn muziek: Morsen is pas morsen als je het afdroogt, morsen is het belangrijkste ooit. Je moet durven morsen en fouten maken. Dat kan ook gewoon kunst zijn.’
Uitspreken
‘Ik ben dan wel veel met taal bezig, toch krijg ik zelf ook niet altijd alles gezegd. Mijn vrouw reageerde verbaasd na het luisteren naar mijn nieuwe plaat. Ze zei: Je zegt wel echt álles wat er op je lever ligt. Van sommige zaken wist ze het misschien eigenlijk wel ergens, maar die had ik nog nooit zo uitgesproken. Hoewel ik wel dingen durf te zeggen en benoemen, wacht ik dikwijls te lang. Mijn vrouw is degene die soms aan de alarmbel trekt en zegt dat we moeten praten. Soms wou ik dat ik haar eens voor was.’
Vervelen
‘Soms moet ik even niks om handen hebben om weer op gang te komen. Voor mijn nieuwe plaat heb ik me teruggetrokken in een huisje in de Ardennen, zonder internet of tv. Zo herontdekte ik het belang van vervelen. De dag van vandaag krijg je continu prikkels. Op een dood moment neem je je telefoon en scrol je. Maar niets doen kan zo inspirerend zijn. In dat huisje kon ik alleen schrijven. En wandelen, waarvan ik toen pas echt de kracht ontdekte. Niet alleen voor je lichaam, het helpt evengoed om te ventileren of je gedachten te verzetten.’
