ACV-voorzitter Ann Vermorgen
Vandaag zijn we slachtoffers maar morgen zien ze ons als profiteurs. Dat hoorde ik onlangs een vakbondsafgevaardigde van Agfa-Gevaert zeggen.
Ze deed de uitspraak daags na de aankondiging van een zware ontslagronde bij het bedrijf. Net zoals heel wat andere industriële bedrijven gaat Agfa door zwaar weer.
Willen we een samenleving waar mensen niet veel meer zijn dan pionnetjes? Waar mensen profiteurs zijn, tot ze het tegendeel bewijzen?
De oorzaken zijn bekend. Hoge energieprijzen omdat we té afhankelijk waren geworden van een energieleverancier die een oorlog met een buurland is begonnen. Verouderde producten waar geen markt meer voor is. Landen zoals China of Amerika die de eigen bedrijven massaal ondersteunen en hun goederen hier tegen dumpprijzen op de markt brengen, zonder veel rekening te houden met klimaat- of arbeidsomstandigheden.
Het risico is reëel dat die crisis nog dieper wordt, omdat Europese landen hun economie en sociale bescherming kapot moeten besparen door begrotingsregels die ze zichzelf hebben opgelegd.
Neem nu Audi
De vakbondsafgevaardigde van Agfa heeft een punt. Werknemers van een bedrijf dat herstructureert zijn slachtoffers. Neem nu Audi. De 24 alternatieven om een doorstart te maken, kregen van de directie amper een kans. Er is in Duitsland beslist dat de fabriek moet sluiten en that’s it. De directie aarzelde zelfs niet om de oproerpolitie af te sturen op haar eigen werknemers.
Maar veel tijd om die drama’s te verwerken, krijgen de slachtoffers niet. Ook daar heeft de vakbondsafgevaardigde een punt. Al heel gauw word je een profiteur.
Wie niet snel genoeg een nieuwe baan vindt, moet hard aangepakt worden en zijn of haar uitkering verliezen. Dat die nieuwe baan minder betaald wordt, slechtere werkuren heeft, een stuk verder van de woonplaats ligt, dat de vertrouwde collega’s weg zijn ... dat doet er allemaal niet toe.
Dat die mensen jarenlang het beste van zichzelf hebben gegeven evenmin. Hun respijt is op. Stilaan wacht langdurig zieken hetzelfde lot. Zijn ze wel echt ziek? Financiële sancties zullen hen wel opnieuw aan het werk helpen. Zelfs gepensioneerden komen in het vizier. Moeten we hun pensioenen versterken, want ze kunnen toch een flexi-job zoeken?
Profiteur tot het tegendeel bewezen
Het is hoog tijd dat we ons afvragen of dit is wat we willen. Een samenleving waar mensen blijkbaar niet veel meer zijn dan pionnetjes. Waar mensen profiteurs zijn, tot ze het tegendeel bewijzen.
Natuurlijk zijn er in onze verzorgingsstaat regels en controle nodig. Maar het begint bij het voorzien van de nodige middelen en mensen. Dat bewijst de Pano-reportage over de mistoestanden bij het beheer van het OCMW in Anderlecht. Alle aandacht gaat naar de fraude door politiek favoritisme, maar het echte drama zijn de hulpbehoevenden die geen hulp krijgen door een gebrek aan personeel.
LEES OOK
Het is totaal verkeerd om mensen die de pech hebben om hun werk te verliezen, ziek te worden of in armoede te belanden per definitie te stigmatiseren en hardvochtig aan te pakken. Want, vroeg of laat hebben we allemaal de ‘verzorgingsstaat’ nodig.
Zijn we dan allemaal profiteurs? Natuurlijk niet. Naast regels en controle hebben we vooral meer nood aan vertrouwen in mensen. Wetenschappelijk onderzoek bewijst dat trouwens: wie vertrouwen krijgt, vindt sneller werk.
