Vijf gemaskerde figuren. Vijf stellingen op grote borden. Van de zeer actuele overstromingen, over schone kleren en bootvluchtelingen tot mensen die omwille van geaardheid of religie worden vervolgd. 'Wie denkt dat het jonge mensen wat onverschillig laat, komt er wat bedrogen uit. Leerlingen gingen tijdens de drie schoolacties opvallend vlot in op onze vraag om te aan te duiden wat hen het meest raakt. Of het stukje broodpudding achteraf geen reden was om mee te werken? Misschien wel. Maar ook hier zit een menselijk verhaal achter: een lekker product gemaakt van brood dat anders wellicht in de afvalberg zou terecht komen…'
Witte maskers
'Die maskers maken ons anoniem. Een beetje zoals die tientallen mensen die we dagelijks zien in de media. Slachtoffers van rampen, oorlog, vervolging enz. Maar van zodra ze een voornaam hebben, krijgen ze een gezicht. En vinden we dat we iets moeten doen. ’t Wordt een verre vriend, een buur… dat hopen we alvast te bereiken. Menselijkheid heeft een voornaam. En opnieuw viel het ons op hoeveel jongeren effectief hun naam aan deze acties willen geven. Al was het maar door een simpele sticker op hun kleren te kleven.'
Boodschap aan het beleid
Toch wat hoop in deze donkere tijden? 'Zeker! Hier in Oudenaarde hopen we dat het nieuwe beleid oog blijft hebben voor plaatselijke en mondiale menselijkheid. Binnenkort zullen we hen ook onze boodschap overbrengen. En laat ons dan hopen dat het niet bij holle woorden blijft, maar bij concrete acties.' Hoe dat kan? 'Dat laten we nog open. Maar laat ons beginnen door een ambtenaar aan te stellen die het mondiale als specifieke opdracht heeft…'
Tekst Koen Browaeys
